Femke en Janneke waren ooit dikke vriendinnen. Uren zaten te kletsen, onder het genot van een hapje en een drankje. Ze konden met elkaar lachen en huilen.Niet te breken die twee. Toch bleken er haarscheurtjes in de relatie te zitten. Gerammel kwam uit de kastjes. Geschreeuw. Het overige servies trilde van angst.

De relatie begon de eerste barsten te vertonen. Wat er precies gebeurd is tussen de twee, wilt het overige vaatwerk niet vertellen. Het kan zijn dat ze teveel op elkaar’s lip hebben gezeten, sinds vier andere blondines niet zo lang geleden zijn gesneuveld. Hun vriendinnenclubje is dus behoorlijk geslonken en met het suiker-en-melk-duo konden ze niet goed opschieten. Dus daar stond ik, ‘s ochtends. Ik deed de deur open en wilde een bord pakken voor mijn ontbijt. Femke en Janneke’s bord om precies te zijn. Bleek ik er maar eentje vast te hebben!

Ze zijn compleet gescheiden en hebben het bord in twee helften gedeeld. Ze wilden niet langer één bord zijn. Zouden ze ooit nog bij elkaar komen? Een lijmpoging is momenteel in proces, maar of deze vriendschap nog te lijmen valt, valt nog te bezien. Zacht gesnik klinkt af en toe uit ons keukenkastje. Een scheiding valt altijd zwaar, ook bij de vaat. Water smaakt zouter. Servies tranen. Uiteindelijk leren ze er wel vrede mee te hebben en wie weet, komen ze toch ooit nog bij elkaar.